On dokuzuncu yüzyılın ortasında geliştirilen mekanizma, flütün ses niteliğini ve entonasyonunu kökten değiştirdi.
Önceki durum
Eski flütlerde delikler parmakların ulaşabileceği yerlere açılıyordu; bu akustik olarak doğru konumlar değildi. Sonuç, bazı seslerin zayıf ve entonasyonun düzensiz olmasıydı. Ayrıca bazı sesler için çapraz parmak düzenleri gerekiyordu ve bunlar hem zor hem tutarsızdı. Çalgının ses aralığı da sınırlıydı.
Çözüm
Delikler akustik hesaba göre konumlandırıldı ve parmakların bunlara ulaşması bir kol sistemiyle sağlandı. Böylece sorun ters yönden çözüldü. Bu yaklaşım sonraki nefesli çalgı tasarımlarını da etkiledi.
Sonuçları
Tüm ses bölgelerinde dengeli bir ton, düzgün entonasyon ve artmış ses gücü elde edildi. Bu, flütün orkestrada daha görünür olmasını sağladı. Ayrıca dağarın genişlemesine imkân verdi.
Bugünkü durum
Mekanizma bugün de temel olarak aynıdır; küçük iyileştirmeler yapılmıştır. Kapalı ve açık delikli modeller gibi seçenekler bu temelin üzerine kuruludur. Bu seçenekler öğrencinin eline göre değerlendirilir.
Çalgı seçimi ve bakımı derslerimizde ele alınır.